Sunday, February 9, 2025

π—œπ—¦π—”π—‘π—š π—”π—Ÿπ—”π—”π—Ÿπ—” π—‘π—š π——π—œπ—šπ— π—”π—”π—‘: π—”π—‘π—š π—žπ—”π—§π—”π—£π—”π—‘π—šπ—”π—‘ π—‘π—œ π—Ÿπ—’π—Ÿπ—” π—₯π—’π—¦π—˜π—‘π——π—” 𝗗𝗨π—₯π—”π—‘π—§π—˜ 𝗦𝗔 𝗧𝗔𝗬𝗔𝗕𝗔𝗦 π—‘π—’π—’π—‘π—š 𝗣𝗔𝗑𝗔𝗛𝗒𝗑 π—‘π—š 𝗛𝗔𝗣𝗒𝗑

π—œπ—¦π—”π—‘π—š π—”π—Ÿπ—”π—”π—Ÿπ—” π—‘π—š π——π—œπ—šπ— π—”π—”π—‘: π—”π—‘π—š π—žπ—”π—§π—”π—£π—”π—‘π—šπ—”π—‘ π—‘π—œ π—Ÿπ—’π—Ÿπ—” π—₯π—’π—¦π—˜π—‘π——π—” 𝗗𝗨π—₯π—”π—‘π—§π—˜ 𝗦𝗔 𝗧𝗔𝗬𝗔𝗕𝗔𝗦 π—‘π—’π—’π—‘π—š 𝗣𝗔𝗑𝗔𝗛𝗒𝗑 π—‘π—š 𝗛𝗔𝗣𝗒𝗑


Nitong Sabado, Pebrero 8, nagkaroon kami ng pribilehiyong makausap si Gng. Rosenda Durante, isang balo mula sa Angustias Zone I, Lungsod ng Tayabas. Ang kanyang kuwento, isang alaala mula sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ay nagpapakita ng matinding katapangan at pagtitiis ng isang kababaihan sa gitna ng karahasan at kawalan ng katiyakan.

Noong 1945, labing-limang taong gulang lamang si Gng. Durante. Sa gitna ng pananakop ng mga Hapon, isang panahon na puno ng pang-aabuso sa kababaihan at walang habas na pagpatay sa mga kalalakihang lumalaban, nag-evacuate sila kasama ang mga kabarangay patungo sa isang lumang bahay sa nayon ng Camaysa (malapit sa Nawawalang Paraiso sa ngayon). Ang bahay, ayon kay Gng. Durante, ay puno ng mga kababaihang takot na takot, ang ilan ay nagtatago pa sa kisame dahil sa matinding pangamba.







Isang araw, isang grupo ng mga sundalong Hapon ang sumubok na pasukin ang kanilang pinagtataguan. Habang pinipigilan ng mga nasa loob ang pagpasok ng mga Hapon, ang matinding takot ay nanaig kay Gng. Durante. Sa isang desisyon na pinukaw ng pag-asa para sa kaligtasan, tumalon siya sa bintana. Doon, ay agad naman siya inatake at tinamaan siya ng bayoneta ng isang sundalong Hapon sa tiyan, isang malalim na sugat na kanyang dala-dala hanggang ngayon. Ngunit sa kabila ng matinding sakit at pagdurugo, nagawa pa rin niyang tumakbo palayo upang makaligtas.


Isang trak ng mga sundalong Amerikano na dumaan ang nakakita sa kanya at dinala siya sa Lucena. Matapos tanggihan sa isang ospital ng mga sundalo, natanggap niya ang kinakailangang pangangalaga sa ospital na nasa Kapitolyo. Pagkatapos ng kanyang paggaling, nanatili siya sa Lucena upang makaiwas sa anumang karagdagang panganib.

 
Sa aming panayam, ipinakita niya ang bahagi ng kanyang tiyan kung saan makikita pa ang peklat ng sugat – isang marka ng kanyang paglaban at pagtatagumpay laban sa kamatayan.

Ang kuwento ni Gng. Rosenda Durante ay higit pa sa isang personal na karanasan; ito ay isang testamento sa katapangan at pagtitiis ng mga Pilipinong kababaihan noong panahon ng digmaan. Ang kanyang alaala ay nagsisilbing paalala sa mga pagsubok na hinarap ng ating mga ninuno at nagbibigay-diin sa kahalagahan ng pag-alala at paggalang sa kanilang mga sakripisyo.

Ilan kaya sa ating mga kababayan ang nakaranas ng katulad na karanasan? Ang paghahanap at pagbabahagi ng kanilang mga kuwento ay isang mahalagang gawain upang mapanatili ang ating kasaysayan at maunawaan ang lalim ng ating pagka-Pilipino.


----------------------------------------------

𝔒𝔩𝔑 𝔓π”₯𝔬𝔱𝔬𝔰 𝔬𝔣 π”Šπ”«π”€. β„œπ”¬π”°π”’π”«π”‘π”ž π”“π”žπ”©π”žπ”ͺπ”Ÿπ”¦π”žπ”«π”¬ π”‡π”²π”―π”žπ”«π”±π”’
𝔒𝔩𝔑 𝔓π”₯𝔬𝔱𝔬 𝔒𝔩𝔑 π”—π”žπ”Άπ”žπ”Ÿπ”žπ”° β„Œπ”¬π”°π”­π”¦π”±π”žπ”© π”³π”¦π”ž β„­π”žπ”―π”©π”¬π”° π”™π”¦π”©π”©π”žπ”―π”¦π”Ÿπ”ž
𝔒𝔩𝔑 𝔓π”₯𝔬𝔱𝔬𝔰 𝔬𝔣 𝔒𝔩𝔑 π”Šπ”²π”« 𝔴𝔦𝔱π”₯ π”…π”žπ”Άπ”¬π”«π”’π”±π”ž 𝔣𝔯𝔬π”ͺ ℑ𝔫𝔱𝔒𝔯𝔫𝔒𝔱